TENTOONSTELLING ARPAÏS DU BOIS

TENTOONSTELLING ARPAÏS DU BOIS


Vandaag (vrijdag 4 maart 2016) opent de tentoonstelling ‘Trouver un moyen d’habiter le monde’ van Arpaïs du bois in het Museum Dr. Guislain in Gent. Cécile & Rosie hadden een gesprek met de kunstenares.

De tentoonstelling draagt de titel ‘trouver un moyen d’habiter le monde’. Heb je het gevoel een buitenstaander te zijn in de maatschappij?

Een buitenstaander niet, neen. Ik plaats me integendeel heel bewust binnen die maatschappij  Maar dat die maatschappij zwaar op me weegt, is een feit. Ik vind het zo weinig evident om de wereld te bewonen. Letterlijk. Om een manier te vinden om de wereld te bewonen, wetende wat we die wereld en haar bewoners aandoen. Mensen, dieren én planten. Dat bewustzijn is iets dat me elke dag bezig houdt. Politiek, ecologisch, sociaal. Op kleine, intieme schaal maar evenzeer op grote, mondiale schaal.  Ik kan er werkelijk niet bij hoe (schijnbaar?) zorgeloos het grootste deel van onze westerse maatschappij maar blijft doorgaan in de huidige systemen. Ik tracht in en door mijn werk ook de tijd te verstillen, hier en daar een oponthoud te creëren om de woeste vaart van ons dagelijks leven tegen te houden. Om de tijd te voelen.

Als ik jouw tekeningen bekijk, krijg ik het gevoel dat je een dromer bent met eigen idealen en die probeert op papier te zetten. Enerzijds wil je die gedachten behouden voor jezelf en anderzijds wil je ze ook delen met de buitenwereld. Klopt deze redenering?

Gedeeltelijk. Een dromer zou ik me niet noemen. Ik beschouw mezelf als een ‘dader’, weliswaar door idealen gedreven. Dat mijn werken er in de eerste plaats komen om voor mezelf antwoorden te formuleren en de realiteit aan te kunnen is één iets. Maar dat ik er vrij vroeg voor gekozen heb om dit werk – op heel regelmatige basis – ook met anderen te delen via publicaties, tentoonstellingen, lezingen en andere vormen, maakt van mij een dader.

beeld1

                                                                  ‘faussement marbrer les circonstances’ – 25 x 18,5 cm – 2015

Wat is de reden dat je Franse tekst gebruikt in jouw werk?

Frans is mijn moedertaal. Het is de taal waarin ik denk en droom. Ik ben de vorm, de klank en het ritme van de woorden van de Franse taal ook volledig beeldend gaan zien. Ik vertaal de cadans en de architectuur van de lettergrepen als elementen van de overkoepelende grafiek van mijn tekeningen.

Zijn er gelijkenissen met de dagboektekeningen van Ronny Delrue? Is er effectief een inhoudelijke link?

Ik denk niet dat er een inhoudelijke link is. Mijn tekeningen geven lang niet enkel weer wat er zich in het hoofd afspeelt. Dat mijn werk vaak als cerebraal wordt omschreven, duidt volgens mij op het feit dat de buitenwereld de constante bron voor mijn werk is. Die wordt binnengehaald, onderzocht, ontleed, vertaald en afgetoetst. De plaats die mijn persoonlijke, intiemere wereld – verweven met die invloeden van buitenaf – inneemt, is met de jaren miniem geworden. Ik maak ook geen dagboektekeningen. Ik heb een dagelijkse tekenpraktijk, maar die staat heel ver weg van een dagboek.

beeld2

                                                                   ‘à l’ombre des temps modernes’ – 25 x 18,5 cm – 2014

Je tekent duidelijk heel graag. Heb je een beeld in je hoofd als je start met tekenen of groeit het visuele beeld door de actie van het tekenen zelf? Met andere woorden, stuurt de geest de tekening naar een visueel resultaat?

Woord en beeld ontstaan bij mij tegelijk. Ze zijn beide bouwstenen van eenzelfde resultaat. Ik werk in een constante flow. De ene tekening roept de volgende op. Maar ik kan niet zeggen dat ik een beeld eerst ‘zie’ om die dan aan het papier toe te vertrouwen. Denken en maken leiden samen naar het uiteindelijke beeld. Het beeld vormt zich grotendeels door het tekenen zelf, door die stuwkracht, een heel intense mentale staat.

beeld3                                                                   ‘de toutes les beautés’ – 25 x 18,5 cm – 2014

De tentoonstelling van Arpaïs du bois loopt van 5 maart tot en met 29 mei 2016 in het Dr. Guislain Museum in Gent. Naar aanleiding van deze tentoonstelling wordt het boek ‘ Tout droit vers la fin en sifflotant, selected drawings 2013-2016’ gepubliceerd, een uitgave van Uitgeverij Hannibal, ISBN 978 949208 156 8.

Arpaïs du bois wordt vertegenwoordigd door Gallery Fifty One, Antwerpen.

www.gallery51.com

Hoofdafbeelding ‘ouvrir un baiser’ – 2014, Alle foto’s © Arpaïs du bois